|

|
Sint-Martinuskerk, Kerkberg
De parochiekerk, in laatgotische
stijl is gebouwd met kalkzandsteen. Wanneer de bouw van de huidige kerk
precies werd aangevat, is niet met zekerheid te zeggen. De meest kunsthistorici situeren de bouw
aan het eind van de 15de en begin 16de eeuw.
Opvallend is de kruisingstoren.
Eind 17de eeuw worden een uitspringend portaal en een kapel aangebouwd. Bij
de restauratie van 1966 tot 1975 zijn de Romaanse sporen verdwenen en wordt
het westerportaal volledig vernieuwd. In de kerk zijn
de beelden, altaren, communiebank, lambrisering, preekstoel en grafstenen
interessant.
De kerk wordt in 1938 beschermd
monument, de kerkhofmuur in 1981.
|
Huis Mostinckx, Dorpsplein
5
Een langgevelhoeve in houten stijl-
en regelwerk, opgevuld met leem. In betere tijden vervangen de
bewoners het strooien dak door een pannendak en versterken de achtergevel met
baksteen. De schuur is volledig in baksteen gebouwd.
Tot ver in de 19de eeuw
zijn de lemen hoevetjes in het Pajottenland de meest voorkomende behuizing.
De naam Pajotten (paillottes) verwijst volgens sommigen naar het strodak
van deze woningen. Deze enkele vierkante meter vertellen op
aanschouwelijke wijze veel over het vroegere harde (boeren)leven en de traditionele woningbouw.
In 1556 wordt het huis voor het
eerst vernoemd als eigendom van Jean Moernay. Later is het bekend als herberg “De Oude Smisse” (1598) en “De Helle” (1621).
Sinds 1722 is het perceel in het bezit van de familie Mostinckx.
|

|
|
Pastorie, Processiestraat 2
Dit "curehuys" wordt in 1754 gebouwd.
Het kapittel van Mechelen wordt, na een proces,
verplicht een ‘behoorlyck Pastoreel huys… te bouwen’. Het huis heeft twee
verdiepingen bestaande uit vier ongelijke traveeën met zadeldak. Het is
geflankeerd door recentere bijgebouwen onder lessenaarsdak.. In de
voorgevel zit een steekboogdeur omgeven door arduin. De pastorietuin is
volledig ommuurd.
Beschermd sinds 1981.
|

|