Beschermde monumenten in deelgemeente Itterbeek

	Sint-Pieterskerk, Kerkstraat Deze parochiekerk dateert uit de 13^de en 14^de eeuw en is opgetrokken in kalkzandsteen, mogelijk uit de nabijgelegen 'steenpoel' groeve. De kerk ondergaat in de loop der tijden tal van verbouwingen. De toren wordt verhoogd in 1666 en in 1893 wordt een hoog ingesnoerde naaldspits toegevoegd. In de 20^ste eeuw krijgen de dwarskapellen een puntgevel. Merkwaardig zijn de kopjes aan de buitenzijde van het schip onder de dakgoot. Het interieur bekoort met een fraaie lambrisering uit de 17^de eeuw. De kerk is beschermd monument sinds 1938, de kerkhofmuur sinds 1975.
Sint-Annakerk, Plankenstraat Gebouwd omstreeks 1250. Het kerkje is te herkennen op het schilderij "De parabel der blinden" (1558) van Pieter Bruegel de Oude. Hij schilderde het koor van de toenmalige romaanse kapel. Eind 17^de eeuw wordt het koor verbouwd in laatgotische stijl; de sacristie, dwars op het nieuwe koor, wordt toegevoegd. Bij restauraties, o.a. in 1975, verdwijnt het classicistisch interieur en wordt de bepleistering in het koor weggenomen. De kerk en de omgeving zijn sinds 1948 beschermd.
	Spoorwegviaduct Spoorwegviaduct van ca. 500 m over de Pedevallei, gebouwd in 1929. Zestien bogen in ter plaatse gestort gewapend beton. De brug, in de volksmond de “zeventien bruggen” genoemd, is een uniek voorbeeld van een dergelijke lange en hoge betonnen spoorwegviaduct. Ze werd opgericht in een vrij vroege fase van de betonconstructie. Het kunstwerk draagt de esthetische kenmerken van het Interbellum. Op het ontwerp van lijst van de voor bescherming vatbare monumenten geplaatst op 22 mei 2003. In het kader van de uitbouw van het Gewestelijk Expres Netwerk (GEN) voert men sinds 2008 grote werken aan de brug uit om twee bijkomende sporen te plaatsen.